Vakantie op Texel in 2010

De zomervakantie op Texel is dit jaar extra bijzonder want zowel Bert als Alex zijn allebei jarig daar. We hebben dus vaak feest. Daarnaast blijft het eiland een vertrouwde plaats en hebben we twee weken lang oude en nieuwe plekjes bezocht en ontdekt.

Op 7 augustus rijden we vanuit Wassenaar door naar Texel. We hebben een beetje pech bij de boot, want hoewel we op tijd zijn, staat er door een defecte kassa zo’n lange rij dat we alsnog de boot missen. Gelukkig gaan ze elk half uur in het hoogseizoen en zijn we een uurtje later alsnog aan de beurt.

Meteen de volgende dag is Bert al jarig en dat moet natuurlijk gevierd worden, zie de post van 8 augustus om te zien welke cadeautjes Bert allemaal heeft gekregen!

Het is natuurlijk ook onze eerste volle vakantiedag op Texel en we maken vast een klein wandelingetje naar de kikkerpoel om weer vernieuwd kennis te maken met het eiland.

De volgende dag gaan we als eerste naar de zelfpluktuin waar we een kilo aardbeien vandaan halen. Alex eet thuis meteen zíjn geplukte aardbeien op. Dat is smullen! Met dit mooie weer besluiten we meteen om naar Paal12 te gaan. En na even smeren gaan de mannen de zee verkennen.

Uiteraard lunchen we ook bij Paal12 met heerlijk zelfgebakken stokbrood, spaghetti, rib-eye, lamskoteletten en een spekpannenkoek en voor de mannen een ijsje toe.

Dinsdag 10 augustus is een mindere dag. De lucht is grijs en er is regen voorspeld. We spreken af met opa en oma en gaan op pad. Zo lang het droog is, is het eigenlijk best lekker en we verkennen samen het Fort De Schans.

Na een lunch in de haven van Oudeschild (helaas was het prachtige restaurantje van vorig jaar gesloten voor lunch…) gaan we een bezoekje maken aan het Maritiem en Juttersmuseum. We hebben geluk want op dinsdagmiddag is er een hoop extra’s te doen. Zo worden er vissen (rode poon) gerookt die tegen vrijwillige bijdrage geproefd kunnen worden; in een van de oude huisjes is een oudere meneer op de oude manier een net aan het boeten en er is een demonstratie touwslaan.

Bij het touwslaan wordt altijd een vrijwilliger gezocht die dan daarna ook het touw mag meenemen.

En daarna moet het touw natuurlijk worden uitgeprobeerd! Verder is er altijd een hoop te beleven in het museum, maar is zeker de rode reddingsboot een favoriete klimplek. Op verzoek van Bert en Alex wordt er een foto met opa gemaakt, zoals vorig jaar.

Een vaste prik op de vakantie is ook ‘de excursie’. Dit jaar kiest Bert er een uit en het wordt mini-survival in het bos. Op woensdagmiddag vertrekken mama en Bert dus naar het bos. De grote groep ouders en kinderen worden daar in 4 kleinere groepjes gesplitst die allemaal gedropt worden in het bos. Het verhaal is dat na een parachutesprong je in een onbekend stuk bos komt en dan moet er een verblijf gebouwd worden en eten worden gezocht. Helaas was ons deel van het bos niet zo geschikt om eten te vinden maar hebben we lol gehad met het maken van de tent en zoeken naar etenswaren.

En terwijl mama en Bert in het bos zitten, gaat papa met opa naar een rondleiding in de bierbrouwerij, waar natuurlijk ook geproefd moet worden.

Alex blijft met oma achter en vervolmaakt zijn techniek om het apenrek over te steken met tussenrustplaats.

De volgende dag komen Anneke en Ron langs. Dit jaar zijn ze met hun tweetjes, dat is een stuk stiller maar zeker ook gezellig! Samen maken we een rondje over de berg; het is erg gezellig en veel te snel is het alweer tijd om ze naar de boot te brengen. Tot volgend jaar maar weer?

Vrijdag begint met prachtig weer, maar als mama met Bert en Alex naar het schelpenstrandje vertrekt pakken de donkere wolken zich samen. Boven het Eikenbosje regent het even flink, maar aan het schelpenstrandje druppelt het slechts.

Alex’s laarzen blijken niet echt waterdicht meer te zijn; ze zijn wateropen (aldus Alex) en dus besluit hij ze maar uit te trekken en blootsvoets verder te gaan.

Bert’s laarzen zijn wel waterdicht, maar dat helpt niet echt als je te diep het water in gaat…

Thuis gaan de mannen aan de slag met de cadeautjes van Anneke en Ron. Alex kreegt een Cars bouwpakket en Bert een vliegtuigbouwpakket. De lijm van het vliegtuig moet even drogen en in de tussentijd gaat Bert aan de slag met zijn gekregen lego.

‘s Middags gaan we met opa en oma naar Wijngaard de Kroon. Een echte wijngaard op Texel. We krijgen een rondleiding langs de wijnranken, waar Bert en Alex met hun neus vooraan staan en vooral Bert honderduit vraagt met veel zinnige vragen! Daarna proeven we twee witte wijnen en één rosé. Een van de witte wijnen smaakt zo goed, dat we daarvan ook een paar flesjes meenemen, voor een bijzondere gelegenheid terug in Eindhoven.

Inmiddels zijn we halverwege de vakantie. Vandaag is het wel droog, maar waait het hard. Mama gaat met Bert en Alex een stukje wandelen. Uiteindelijk zijn we ruim 2 uur weggeweest!

Eerst naar de kikkerpoel en vanuit daar door het speciale wandelpad tussen de weilanden door. Van weiland naar weiland moet je door kleine hekjes die om de beurt door Alex en Bert worden geopend. Op sommige plekken staat het riet zo hoog dat Alex er niet meer overheen kan kijken.

Af en toe rusten we natuurlijk even uit, om dan weer verder te gaan. Verderop op het skillepaadje is de ingang naar een wandelpad over verbrede oevers. Daarmee kunnen we helemaal door het weiland oversteken naar Fort de Schans.

Natuurlijk bezoeken we opnieuw kort het Fort en daarna lopen we door naar de dijk om de zee te bekijken. Het is net hoog water geweest en het water beukt met geweld op de stenen, is best een beetje eng.

Met het water dat zich terugtrekt blijven er een hoop mooie schelpen op het strand achter, die natuurlijk meemoeten voordat we verder lopen richting Oudeschild.

Helaas was toen de fotocamera vol, dus meer foto’s, van Oudeschild en de andere kant van het Skillepaadje, zaten er niet meer in.

Via een rustdagje op zondag, als ook oma Marion met tante Irma op bezoek komen (met cadeautjes voor de mannen (zie hun verjaardagen)) komen we zo alweer in de tweede week op Texel. Ineens gaat het snel.

We bezoeken Vogelbush Eureka, wat behoorlijk heeft bijgebouwd sinds de vorige keer. De ingang is flink naar voren geschoven en er is zo een nieuw stuk gemaakt waar oa ook wat reptielen te bewonderen zijn. Buiten vinden we dit jaar een paar jonge uiltjes die heel veel geluid maken. Bijzonder.

Maar het mooiste is het nog binnen met een echte bush, vogels die overal vliegen en prachtige bloemen en planten.

Na de bush gaan we even bij de vuurtoren kijken om daarna in de De Cocksdorp op een terrasje een ijsje te eten, mmmm.

Hoog op ons verlanglijstje stond dit jaar ook Landgoed de Bonte Belevenis waar het oude ambachtencentrum en funfarm de Mient in verenigd zijn. Ook de jongens wilden wel weer brood bakken, zeep en een kaars maken en papier scheppen. Maar ook alle speeltoestellen hebben aantrekkingskracht. Op hun beurt willen papa en mama graag de groente- en kruidentuin zien, dus voor elk wat wils! En op woensdag 18 augustus, Alex’ vijfde verjaardag was het zo ver!

Terwijl we wachten tot ons brood, zeep en kaars klaar zijn, vertonen Alex en Bert hun kunsten op de diverse speeltoestellen in de tuin.

Om het verjaardagsfeest van Alex compleet te maken gaan we na het Landgoed naar Ecomare om zeehondjes te kijken. Het zeehonden verblijf buiten wordt verbouwd, dus is het buiten niet zo mooi als voorheen. Bijzonder zijn de jonge zeehonden in een van de baden. Die zijn reuze-nieuwsgierig en leuk om naar te kijken. Binnen is het aquarium mooi en trekt ook de mammoet veel belangstelling.

Na de excursie van vorig jaar in de Slufter wil mama absoluut nog een keer gaan en Bert en Alex willen graag mee; samen maken we onze eigen excursie. De Slufter is een prachtig natuurgebied waar de duinen onderbroken zijn. Bij hoogwater loopt het hele gebied onder, terwijl bij laag water de zee zich ver terugtrekt. Dan vind je kleine stroompjes terug die leiden naar de zee. Het gebied is begroeit met zoutminnende plantjes zoals zeekraal en lamsoor. Met de laarzen aan verkennen we het gebied en volgen we het stroompje naar de zee.

Bert en Alex hebben allebei een vergrootglas gekocht die hier goed van pas komt.

Hoe dichter we bij de zeerand komen, hoe meer het gebied op strand begint te lijken. Ook leuk en Bert en Alex laten hun handtekening achter…

En dan is het tijd om weer terug te lopen. We nemen de weg over de duinen. Dat is flink klimmen voor de mannen, maar dat kunnen ze dan ook heel goed!

De laatste dag breekt aan en nog een keer gaan we naar Paal12. We hebben vooral genoten en dus geen foto’s gemaakt….

Te snel is het einde van de vakantie daar. Tot volgend jaar Texel!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *