Vakantie Texel

Van 12 tot 26 juli zijn we op vakantie geweest op Texel, in ons favoriete huisje: ‘t Eikenbosje. We hebben heel veel nieuwe dingen ontdekt en oude dingen herontdekt. Laat ik bij het begin beginnen.

We vertrokken op een heerlijke regenachtige zomerdag ๐Ÿ˜‰ We waren net te laat voor de boot en moesten dus een half uurtje wachten in Den Helder, gelukkig was het droog en konden Bert en Alex heerlijk bootjes kijken ๐Ÿ™‚

Eenmaal op Texel klaarde het weer helemaal op en hebben we zelfs op meteen de eerste dag gebarbequed. ‘t Eikenbosje ligt verscholen in het natuurgebied ‘de Hoge Berg’ tussen Den Burg en Oudeschild. Een klein weggetje, verboden voor onbevoegden. Ook ons huisje, of zeg maar landgoedje ๐Ÿ˜‰ is aan alle kanten beschermd tegen toegang…

Het huisje en vooral het terrein eromheen was een feest van herkenning. Aan het einde van de ‘oprijlaan’ een berg stenen, nog uit de ijstijd. Bert favoriete hobby is om daar bovenop te klimmen en om (sinds dit jaar) er weer vanaf te springen. Voor Alex is het allemaal nog erg hoog, maar na twee weken vakantie had Bert hem geleerd op er helemaal zelf op te klimmen en dat is stoer!

Ook staat er een speeltoestel voor de jongens. Het apenrek heeft Bert nooit eerder gekund, maar nu kon hij al snel een paar latten halen. Toen we opmerkten dat hij nog twee weken had om het te leren, besloot Bert dat dรƒยกt te lang duurde, dus een uurtje later kon hij zelf van de ene naar de andere kant! De grote ruimte om het huisje heen biedt meer dan genoeg speelgelegenheid voor allebei. Boven op ‘de berg’ is ook nog een grote weide, hierboven heeft de wind vrij spel en is er dus ruimte genoeg om de meegebrachte vlieger in de lucht te krijgen (nadat mama ‘m eerst in een boom had geparkeerd :-s).

Meteen na het weekend was het mooi weer, dus besloten we om in ieder geval nu alvast naar het strand te gaan. Wie weet wat voor een weer het nog zou worden? Alex vond het zand wel heel leuk, maar de zee minder. Al dat water wat telkens naar hem kwam? Bovendien blijft dat natte zand zo aan je handen plakken… Voor Bert kon het niet op. Elke keer weer golven, de een nog hoger dan de andere. Geweldig om overheen te springen en voor weg te rennen en dan weer terug. Hele verhalen werden erbij verzonnen met natuurlijk Bert in de hoofdrol!

Een van de favoriete oude plekjes rondom het huisje is ‘het bos’ een klein stukje bos op maar 10 minuutjes lopen weg. In het bos is een grote kuil, helemaal geweldig voor onze klimgeit Bert. Natuurlijk ook genoeg mooie plekjes waar mama ‘wanhopig’ probeert om een mooie plaatje te schieten van allebei, maar er is er altijd wel รฉรฉn die een rare bek trekt ๐Ÿ˜‰

De dagen erna was het wat minder weer, maar meestal toch wel droog en hebben we vooral veel gewandeld. Zelfs een wandeling van ruim 4 km, van ons huisje het hele Skillepaadje af naar Oudeschild, dan langs de dijk (en natuurlijk ook even op de dijk kijken) naar de Schansweg, langs het oude Fort (wat niet veel meer is dan een paar grasheuvels) en weer terug naar huis. Bert heeft alles zonder problemen gelopen en ook Alex zeker meer dan de helft zonder te mutsen. Kanjers! Er was dan ook genoeg te zien onderweg!

Maar het weer klaart op en er is weer volop kans om buiten in de tuin te spelen. Bert en Alex zijn vaak beste maatjes en spelen vaak samen. Samen kegels bouwen en ook samen omgooien, samen in het badje en natuurlijk ook samen stoeien met papa en dat gaat er vaak niet zachtzinnig aan toe. Gelukkig is papa niet voor een kleintje vervaard en moeten ze zich gewonnen geven als de gewoon op de schouders van papa worden rondgerend. Interessant detail is dat Bert dan schreeuwt als een klein speenvarken, terwijl Alex alleen maar lacht en vijf minuten later zelf weer op papa’s schouders klimt ๐Ÿ™‚

Dit jaar was het voor het eerst dat Bert mee kon op een excursie, die zijn namelijk pas vanaf 5 jaar, dus zijn mama en Bert samen geweest. Het was de gezinsexcursie over de Slufter, een beschermd natuurgebied op Texel. Het is een uniek natuurgebied achter de duinen. Een opening in de duinen zorgt ervoor dat in de winter dit gebied onder (zee)water staat. Hierdoor is er een unieke vegetatie ontstaan die is aangepast aan het hoge zoutgehalte; zoals de zeekraal. De excursie werd begeleid door iemand van Staatsbosbeheer en was met name gericht op de kinderen. Er gingen insectennetjes, insectenpotjes en schepnetjes mee. Eerst gingen we in de duinen op zoek naar beestjes. Alle kinderen kregen een insectenpotje en later werden de vonsten samen bekeken en benoemd. Daarna gingen we naar het natte gedeelte. In een watergeul werd er gezocht naar garnalen, hierbij kwamen de laarzen goed van pas. Maar zelfs als het iets te diep werd, liet Bert zich niet tegenhouden om toch nog wat verder te lopen en regelmatig moesten we zijn volgelopen laarzen weer leeggooien ๐Ÿ™‚ De Slufter is een prachtig gebied en het is wel heel bijzonder om hier zo in te mogen rondrennen!

Natuurlijk hebben we ook een paar oude dingen herontdekt. Zoals de Vogelbush ‘Eureka’. Hierbinnen is een tropisch klimaat nagebootst en zijn er allerlei tropische vogels te bewonderen. Naast de vogels zijn er ook schildpadden. Maar wat Bert nog het meest fascineert, en wat hij nog herinnert van vorig jaar, is de krokodil. En natuurlijk is deze niet echt, maar Bert is daar toch niet zeker over en steekt zeker niet meteen zijn hand uit om ‘m aan te raken, in tegenstelling tot Alex, die niet gehinderd wordt door enige angst ๐Ÿ˜‰ In deze tropische omgeving wilde Bert wel heel graag ook een keer een foto van papa en mama maken, wat aldus geschiede…

De allerlaatste dag hebben we het Sommeltjespad herontdekt. Het begin wordt gekenmerkt door deze mooie ingang. Dan wordt het bord waarop staat hoe het werkt aandachtig bestudeerd. Het is een bospad van 1,5 kilometer. Overal staan paaltje met voetjes om je de weg te wijzen of oogjes om je te laten zoeken naar wat er te zien of te ontdekken is. Bert is er meester in, Alex nog wat minder. Toch heeft ook hij het goed volgehouden en enthousiast meegekeken naar alles wat er te zien was.

Op zo’n laatste dag moeten er ook souvenirs gezocht te worden. Hiervoor gaan we speciaal naar een van onze ontdekkingen van deze vakantie. Het schelpenstrandje aan de waddenkant van het eiland, eigenlijk vlakbij ons huisje (nou ja, met de auto dan ;-)). Bert en Alex zoeken allebei naar de mooiste schelpen die je daar kan vinden, oa veel oesters. Natuurlijk wordt dit ook op camera vastgelegd, maar nadere bestudering van de foto’s laat zien dat Bert’s interesse ook nog wel eens een andere kant op zou kunnen gaan ๐Ÿ™‚ maar misschien is dit maar schijn. De oogst is in ieder geval een hele berg aan schelpen!

En toen was onze vakantie voorbij en was het tijd om in te pakken en dit prachtige plekje gedag te zeggen. Misschien wel weer tot volgend jaar?

2 thoughts on “Vakantie Texel”

  1. Wauwie… wat ziet dat er heerlijk uit allemaal, en wat worden het een lekkere natuurmannen! Die Bert met zijn insectenpotje: geweldig!!
    Elise heeft trouwens de monkeybars ook helemaal ontdekt deze vakantie dus straks kunnen ze samen apenkooien (even zoeken waar het apenrek in Woensel staat…)

  2. Ha Moniek,

    wat een heerlijke verhalen en dito foto’s. Ik krijg wel zin om ook eens naar Texel te gaan.

    Groetjes en tot gauw hopelijk!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *